Ο εικαστικός φωτογράφος Γιώργος Αντωνόπουλος παρουσιάζει μια σειρά έργων
του, όπου σ’ αυτά πρωταγωνιστούν οι μεταμορφωτικές διαδρομές του φωτός.
Ενός
φωτός, που διαθλάται, πολώνει και αντανακλάται, διαπερνώντας ποικίλες
επιφάνειες (κρύσταλλα, τζάμια, κομμάτια πάγου ή διαφόρων
μικροαντικειμένων),
αποκαλύπτοντας διαφάνειες και χρωματικές τονικότητες εντάσεων ή υφέσεων,
τόσο
της δυναμικής του, όσο και των ρυθμικών συσχετισμών του, οι οποίοι
μεταποιούν
το προφανές και αναγνωρίσιμο στοιχείο, σε ελκυστικά παράδοξο και
αινιγματικό.

 

Εγκαίνια: Πέμπτη 14 Οκτωβρίου, ώρα 20:00

 

Ο λαβυρινθώδης για το βλέμμα μικρόκοσμος, στα έργα αυτά, διασυνδέεται με
την
μεγακλίμακα, μέσα από αφαιρετικά μορφικά σχήματα, που προσελκύουν ως
μαγνήτες
τον θεατή, ενεργοποιώντας τον στοχασμό και δραστηριοποιώντας την
φαντασία του.

 

Τα απροσδόκητα φωτογραφικά “τοπία” του Γιώργου Αντωνόπουλου, μέσα
από τον ελεγχόμενο λυρισμό και την δωρικότητα της δομής τους,
εντυπωσιάζουν,
καθώς ανοίγουν έναν διάλογο με τις εγγύτητες, τις αποστάσεις και τα
μεγέθη μιας
αποσπασματικής και σύνθετης πραγματικότητας, η οποία συνεχώς
μεταμορφώνεται,
αποκαθηλώνεται από τις συμβάσεις της και παράλληλα διασυνδέει τον κόσμο
της
φύσης, με τον “μαγικό” κόσμο μιας αθέατης υπερβατικότητας.

 

Διάρκεια έκθεσης: Πέμπτη 14 έως Κυριακή 17 Οκτωβρίου

Ώρες λειτουργίας: Πέμπτη-Παρασκευή 18:00-23:00, Σάββατο-Κυριακή
11:00-23:00

 

Γιώργος Αντωνόπουλος

Πολυτάλαντος δημιουργός, ο Γιώργος Αντωνόπουλος ασχολείται εδώ και πολλά
χρόνια με την εικαστική φωτογραφία. Ευρηματικός και ευαισθητοποιημένος
καλλιτέχνης καθώς είναι, συχνά εκπλήσσει με αναπάντεχα ευχάριστο τρόπο,
όσους
τυχαίνει να δουν τα εντυπωσιακά και υποβλητικά του έργα, καθώς μέχρι
σήμερα,
λόγω της σεμνότητας του χαρακτήρα του και των ποιοτικών απαιτήσεων που
έχει ως
προς την αισθητική τους, δεν τα είχε εκθεσιακά δημοσιοποιήσει.

 

Ο δημιουργός αυτός, που δεν υστερεί σε τίποτε από τους καταξιωμένους
συναδέλφους του, αντλεί τις εμπνεύσεις του από την καθημερινότητα,
εστιάζοντας
το βλέμμα και τον φακό του σε λεπτομέρειες που συνήθως λανθάνουν της
προσοχής.
Άλλοτε πάλι, με ελεγχόμενο λυρισμό που μετριάζει την δωρικότητα της
οργανωτικής
δομής, “σκηνοθετεί” τα πλάνα του, αποτελούμενα από ορυκτά, μέταλλα,
κρυστάλλους, κομμάτια πάγου, αποσπάσματα από μικροαντικείμενα ή σκουριές
που
έχουν αναπτυχθεί σε διάφορες επιφάνειες, με προϋπόθεση τους τρόπους με
τους
οποίους οι συνθέσεις του αυτές, φωτίζονται.

 

Το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη στρέφεται γύρω από τις ποικιλίες των
εντάσεων,
τις χρωματικές αντανακλάσεις και τις εσωτερικές τροχιές που ακολουθεί το
φως,
καθώς αυτό διαθλάται, αναλύεται και επανασυντίθεται, μέσα από τις
ανταύγειες
των επιφανειών που διαπερνά, σχηματίζοντας διαλεκτικά απροσδόκητους
σχηματισμούς επιπέδων και παράδοξους χώρους παρουσίας ενός αναδυόμενου,
αινιγματικού και τρισδιάστατου μικρόκοσμου.

 

Δύσκολα ο θεατής μπορεί να αναγνωρίσει την πηγή έμπνευσης της κάθε
σύνθεσης,
αφ’ ής στιγμής αυτή έχει προέλθει από ασυνήθιστες και διαφορετικές κάθε
φορά
μεγεθύνσεις τμημάτων που την απαρτίζουν, από δομικές και πρωτότυπες
επίσης
αναδιατάξεις των υποσυνόλων τους ή από αντικρυσματικούς διπλασιασμούς
τους. Με
εικαστικά κατάλληλες εσωτερικές επεξεργασίες και δημιουργικές
παρεμβάσεις, ο
Γιώργος Αντωνόπουλος θέτει ως ζητούμενο στον εαυτό του, την αποκάλυψη
μιας
σειράς μετασχηματισμών και μεταμορφώσεων των “μικρών πραγμάτων και
θαυμάτων του κόσμου” που ενορατικά συλλαμβάνει και διαισθαντικά
αποδίδει,
υλοποιώντας φαντασιακά τις αποτυπωνόμενες όψεις ενός στερεώματος.

 

Στα αφαιρετικά του έργα, που είναι ιδιαίτερα και ξεχωρίζουν για την
μοναδικότητά τους, με οπτικοποιημένα τα ενεργά και φωτοχρωμικά τους
πεδία, έχει
κανείς την αίσθηση πως όλα είναι ρευστά και ταυτοχρόνως καλειδοσκοπικά
κρυσταλλωμένα, διεγείροντας τον στοχασμό και ενεργοποιώντας την φαντασία
του
θεατή, ο οποίος προσεγγίζοντας αυτόν τον ασπαίροντα “μικρό και μέγα
κόσμο”, απαγκιστρώνεται από τις εκλογικεύσεις και κάθε είδους
ταυτολογικές
συμβάσεις, μυούμενος στην υφολογία και στο σκεπτικό μιας διαδραστικής
υπερβατικότητας.

 

Με ανάλογους τρόπους, ο εικαστικός αυτός φωτογράφος, διαμορφώνει και τα
πορτραίτα του. Τα οικεία τους στοιχεία και ο αναγνωρίσιμος χαρακτήρας
τους,
μετατρέπονται σε μια «μαγική» εικόνα φασματοσκοπικής αποκαθήλωσης, από
κάθε τι
γνώριμο. Τα πορτραίτα του αναδεικνύουν μια άλλου τύπου persona του
απεικονιζόμενου, έναν διαφορετικό του, θα λέγαμε, “εαυτό”, που
λειτουργεί σαν φωτοτροπικός χάρτης και ταυτόχρονα σαν λαβύρινθος
χρωματικών
συσχετισμών, η οποίοι αποκαλύπτουν πρωτόγνωρες πτυχές ενός αλλότριου
επιστητού,
διευρύνοντας και εμβαθύνοντας την αντίληψη που έχουμε για την
πραγματικότητα.

 

Αθηνά Σχινά

Κριτικός και Ιστορικός Τέχνης

 

Δείτε περισσότερα www.georgeantonopoulos.gr